Selecteer een pagina

Hoe het begon: een sprong in het diepe…

door | feb 12, 2017 | Uncategorized | 1 reactie

Ik heb het gedaan.

Springen.

Al een jaar geleden besloot ik: ik ga het doen. En nu, na een tijd van vliegen in het luchtledige, geloof ik dat ik weer grond onder mn voeten voel. Gelukkig ben ik niet te pletter geslagen.

Ik heb mn huis verkocht. Mijn spullen staan in opslag bij een verhuizer en ik wacht. Vol ongeduld wacht ik, tot mijn nieuwe plek vrij is en er ruimte voor mij zal zijn. Mijn thuis… Eindelijk.
Ik heb een boerderij gekocht. Een plek met lucht en licht en ruimte en buren die vriendelijk groeten en een praatje maken… Een plek met een riante stal voor mijn dierbare schapen, met een werkplaats, een heerlijk groot achterhuis en een prachtig woonhuis met veel logeerkamers. Een heerlijke tuin en een ren voor mijn kipjes. Met mijn eigen weides eromheen en de uiterwaarden van de Waal vlakbij.

Mijn planning is onmogelijk. Ik zit twee maanden zonder huis. Ik verhuis naar Echteld midden in de lammertijd, twee dagen voor mijn stagiaires arriveren. Een tijd waarin ik normaal gesproken al “overvol” zit qua werkzaamheden. Maar zo kwam het uit, en dus zal het zo lopen.

De oplevering van mijn oude woning was een race tegen de klok. Wat een spullen kan een mens verzamelen. En ik heb niet de tijd gehad om alles uit te zoeken, dus die klus komt nog… Het dichttrekken van de deur gaf me een gevoel van bevrijding. Ik vertrok uit het hol van de leeuw waar ik jaren gevangen zat tussen afgunstige buren. Alleen mijn warme speksteenkachel die ik achter moest laten, mijn prachtige zelfverbouwde werkplaats en de dierbare planten in de tuin trokken nog zachtjes aan mijn gemoed. Maar de mislukte droom om daar een thuis te maken liet ik met liefde achter in dat even holle lege huis. VRIJ!

En nu lonkt de lente in Echteld, al ligt er sneeuw en zoeken mijn aandikkende schapen ontredderd waar het gras nou is gebleven. In hun bolle buiken groeien de lammeren. Nog een maandje… dan breekt die prachtige lammertijd weer aan. Ik ben er bijna!

Mijn avontuur verdient het om te delen. Ik zal hier schrijven over de mensen die op mijn pad komen, die me helpen, die meegenieten en van mijn nieuwe plek een warm thuis helpen maken, op welke manier dan ook. Over wat ik doe en meemaak, hoe ik mijn droom om eindelijk thuis te komen langzaam uit laat komen. En ik hoop dat dit thuis niet alleen voor mij een thuis zal worden, maar ook voor alle lieve mensen die mijn weg naar huis doorkruisen en meelopen!